<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
		>
<channel>
	<title>Σχόλια στο Mood Blue&#8230;</title>
	<atom:link href="http://realityisland.wordpress.com/2008/04/06/mood-blue/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://realityisland.wordpress.com/2008/04/06/mood-blue/</link>
	<description>"Δεν γράφω επειδή ξέρω, γράφω επειδή θέλω να μάθω"</description>
	<lastBuildDate>Tue, 08 Apr 2008 22:36:25 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Από: Oldest Inhabitant</title>
		<link>http://realityisland.wordpress.com/2008/04/06/mood-blue/#comment-7</link>
		<dc:creator>Oldest Inhabitant</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 08 Apr 2008 22:36:25 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://realityisland.wordpress.com/?p=36#comment-7</guid>
		<description>Την επόμενη φορά?? Ελπίζω ότι δεν θα υπάρξει κάτι τέτοιο... για να υπάρξει μια βιώσιμη ανάπτυξη... χωρίς εμάς! Ούτως ή άλλως το σύμπαν προς τη βιώσιμη ανάπτυξη του οδεύει... Διαλύει σιγά-σιγά τον πλανήτη με τους ηλίθιους και ξανά προς τη δόξα τραβά... Είναι απλά το λυπηρο... ότι κάποιοι έχουν μυριστεί,, το πως,, και δε θα καταφέρουν να το ζήσουν,,, c&#039; est la vie mon petit papillon!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Την επόμενη φορά?? Ελπίζω ότι δεν θα υπάρξει κάτι τέτοιο&#8230; για να υπάρξει μια βιώσιμη ανάπτυξη&#8230; χωρίς εμάς! Ούτως ή άλλως το σύμπαν προς τη βιώσιμη ανάπτυξη του οδεύει&#8230; Διαλύει σιγά-σιγά τον πλανήτη με τους ηλίθιους και ξανά προς τη δόξα τραβά&#8230; Είναι απλά το λυπηρο&#8230; ότι κάποιοι έχουν μυριστεί,, το πως,, και δε θα καταφέρουν να το ζήσουν,,, c&#8217; est la vie mon petit papillon!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: Ntina</title>
		<link>http://realityisland.wordpress.com/2008/04/06/mood-blue/#comment-6</link>
		<dc:creator>Ntina</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 08 Apr 2008 19:33:18 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://realityisland.wordpress.com/?p=36#comment-6</guid>
		<description>Εντάξει λοιπόν,
το αποφάσισα να δώσω στην κωλοτεχνολογία άλλη μια ευκαιρία.
Κατ&#039;αρχην καλό μου να σου πω ότι έχεις στήσει πολύ ωραία το θεματάκι σου. Bravo!!!!
Αλλά δεν αντέχω να μείνω μόνο σε αυτό.......
Διάβαζα λοιπόν κάπου για ένα κύριο Αρθουρ Κλαρκ ο οποίος από νωρίς ακόμα (1972) είχε  προβλεψει το τέλος της γεωργίας και άρα την απελευθέρωση τεράστιων εκτάσεων γης. Αντί να αφήσουμε το έρμο έδαφος να αναπνεύσει λιγουλάκι το φορτώνουμε με αυτοκινητόδρομους και παρκινγκ. Αυτό δείχνει πολιτισμό βεβαίως βεβαίως....ακόμα κι αν &quot;συνεχίζουμε να χτίζουμε τα σπίτια μας με υλικά της Λίθινης εποχής&quot;. 
Ο εκλεκτός αυτός κύριος συνεχίζει να ρίχνει λάδι στη φωτιά με τα λεγόμενά του...&quot; εφόσον ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία δύναται η ενέργεια που περιέχεται στον όγκο μιας κούπας καφέ να φέρει σε σημείο βρασμού όλους τους ωκεανούς της Γης ο κοινωνικός μισθός θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητος έπειτα από 20-30 χρόνια....&quot;
Ααα η αλήθεια να λέγεται! Εχουμε εξασφαλίσει την ποιότητα στη ζωή μας -περικυκλωμένοι από αυτοκίνητα και πολυκατοικίες-, είμαστε βολεμένοι άπαντες σε μια δουλειά που μας ευχαριστεί -απλά πρέπει να φτάσουμε 30 μέχρι να συγκεντρώσουμε όλα τα απαραίτητα-, εκμεταλλευόμαστε με το καλύτερο δυνατό τρόπο τις πηγές ενέργειας -δίνοντας έμφαση στις ρυπογόνες- και καταλήγουμε να έχουμε μια τόσο δα ένσταση για τη συνταξιοδότηση. (ουρλιαχτόοοοοοο)
Δεν ξέρω πραγματικά από πού ξεκινά και που τελειώνει. Το σίγουρο είναι ότι λυπάμαι που δε θα είμαι εδώ για να βιώσω τη στιγμή που η Γη θα σκάσει (διότι η ώρα της έχει φτάσει όσο κι αν μιλάμε για βιώσιμη ανάπτυξη) όμως λίιιιιγο πριν το είδος μας θα θυμηθεί. Από πού ήρθε, πότε, πόσος λίγος χρόνος του δόθηκε και πόσο πολύ τα σκάτωσε. Και ίσως την επόμενη φορά να φερθούμε λίγο έξυπνα.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Εντάξει λοιπόν,<br />
το αποφάσισα να δώσω στην κωλοτεχνολογία άλλη μια ευκαιρία.<br />
Κατ&#8217;αρχην καλό μου να σου πω ότι έχεις στήσει πολύ ωραία το θεματάκι σου. Bravo!!!!<br />
Αλλά δεν αντέχω να μείνω μόνο σε αυτό&#8230;&#8230;.<br />
Διάβαζα λοιπόν κάπου για ένα κύριο Αρθουρ Κλαρκ ο οποίος από νωρίς ακόμα (1972) είχε  προβλεψει το τέλος της γεωργίας και άρα την απελευθέρωση τεράστιων εκτάσεων γης. Αντί να αφήσουμε το έρμο έδαφος να αναπνεύσει λιγουλάκι το φορτώνουμε με αυτοκινητόδρομους και παρκινγκ. Αυτό δείχνει πολιτισμό βεβαίως βεβαίως&#8230;.ακόμα κι αν &#8220;συνεχίζουμε να χτίζουμε τα σπίτια μας με υλικά της Λίθινης εποχής&#8221;.<br />
Ο εκλεκτός αυτός κύριος συνεχίζει να ρίχνει λάδι στη φωτιά με τα λεγόμενά του&#8230;&#8221; εφόσον ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία δύναται η ενέργεια που περιέχεται στον όγκο μιας κούπας καφέ να φέρει σε σημείο βρασμού όλους τους ωκεανούς της Γης ο κοινωνικός μισθός θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητος έπειτα από 20-30 χρόνια&#8230;.&#8221;<br />
Ααα η αλήθεια να λέγεται! Εχουμε εξασφαλίσει την ποιότητα στη ζωή μας -περικυκλωμένοι από αυτοκίνητα και πολυκατοικίες-, είμαστε βολεμένοι άπαντες σε μια δουλειά που μας ευχαριστεί -απλά πρέπει να φτάσουμε 30 μέχρι να συγκεντρώσουμε όλα τα απαραίτητα-, εκμεταλλευόμαστε με το καλύτερο δυνατό τρόπο τις πηγές ενέργειας -δίνοντας έμφαση στις ρυπογόνες- και καταλήγουμε να έχουμε μια τόσο δα ένσταση για τη συνταξιοδότηση. (ουρλιαχτόοοοοοο)<br />
Δεν ξέρω πραγματικά από πού ξεκινά και που τελειώνει. Το σίγουρο είναι ότι λυπάμαι που δε θα είμαι εδώ για να βιώσω τη στιγμή που η Γη θα σκάσει (διότι η ώρα της έχει φτάσει όσο κι αν μιλάμε για βιώσιμη ανάπτυξη) όμως λίιιιιγο πριν το είδος μας θα θυμηθεί. Από πού ήρθε, πότε, πόσος λίγος χρόνος του δόθηκε και πόσο πολύ τα σκάτωσε. Και ίσως την επόμενη φορά να φερθούμε λίγο έξυπνα.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
